Działalność redaktorska
Zaangażowany w nowy ruch artystyczny, Eluard wiele czasu poświęcał redakcji i propagandzie pisma "Revolution Surrealiste" oraz "Surrealisme au Servi-ce de la Revolution" ("Surrealizm w Służbie Rewolucji"). Nie było dnia, aby nie spotkał się ze swymi przyjaciółmi celem omówienia dalszych projektów działania. Owocem tej współpracy były manifesty, traktaty artykuły, eseje, wstępy i posłowia. W 1928 roku ogłosił następny tom wierszy, któremu dał tytuł Defensi de savoir (Obrona wiedzy), w rok później wydał dru kiem zbiór zatytułowany L'Amour, la Poesie (Miłość Poezja), w którym znajdują odbicie wspomnienia wyniesione ze Szwajcarii. Wydany w 1932 roku tom La vie immediate (Zycie niezwłoczne) zawiera wiele elementów autobiograficznych z okresu małżeństwa z Galą, które okazało się nietrwałe.
Około 1930 roku poznał Eluard drugą swoją żonę, imieniem Nush. Z inspiracji nowej miłości powstał tom wierszy La Rose publiąue (Róża publiczna), który nie jest zbiorem pieśni miłosnych, lecz poufnych zwierzeń. Opublikował go poeta w 1932 roku.
W 1936 roku Eluard wyjechał do Hiszpanii, aby dać serię odczytów z okazji retrospektywnej wystawy dzieł Pablo Picassa. Po okresie narastającej w Hiszpanii groźby faszyzmu wybuchła tego roku wojna domowa. Eluard, który ujrzał wówczas dramat ludu hiszpańskiego i jego walkę z faszyzmem, jeszcze tego roku, po powrocie do Francji, napisał: "Nadszedł czas, kiedy wszyscy poeci mają prawo i obowiązek uważać się za głęboko zanurzonych w życiu innych ludzi, w życiu społecznym". W 1936 roku opublikował tom wierszy zatytułowany Les yeux fertiles (Żyzne oczy), w którym zamieścił poemat o Hiszpanii. W rok później wydał drukiem zbiór, któremu dał znamienny tytuł Les mains libres (Wolne ręce). Problem tragedii ludu hiszpańskiego i jego niedoli wielokrotnie powracał w utworach Eluarda. Po powrocie z Hiszpanii przełożył poemat Federico Garcia Lorki Oda do Salvadora Dali. W dalszej swej działalności starał się zbliżyć surrealistów do ruchu komunistycznego.
