Surrealizm
Związany z surrealizmem od początków powstania tego kierunku w sztuce, poeta pozostał mu wierny aż do 1939 roku. Surrealizm był ruchem artystycznymobejmującym zarówno literaturę, jak i sztuki plastyczne, jedynym ruchem poetyckim działającym we Francji w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Odrzucał mieszczańską kulturę tradycyjnego humanizmu, zmierzał do odkrycia rzeczywistości nowej, "nadrealnej". Surrealiści negując różnicę między prawdą i fałszem, marzeniem i rzeczywistością, dążyli do swobodnego wyrażania pragnień i marzeń, do uniezależnienia wyobraźni artysty od wszelkich form logicznego myślenia.
W latach 1919-1924 Eluard publikował swoje utwory na łamach pisma "Litterature", które w swych początkach było organem dadaizmu, lecz wkrótce zaczęło występować przeciwko temu kierunkowi. W 1920 roku ogłosił swój pierwszy tom wierszy powstałych w okresie związania się z grupą surrealistów, zatytułowany Les animaux et les hommes (Zwierzęta i ludzie).
W 1923 roku podjął podróż po Europie, najpierw wyjechał do Rzymu, gdzie nawiązał kontakt z włoskimi przedstawicielami surrealizmu, m.in. z malarzem Gior-giem Chirico, który wywarł silny wpływ na dalszą twórczość Eluarda. Następnie przez Wiedeń udał się poeta do Pragi, gdzie odżyły w nim wrażenia odebrane podczas lektury utworów Apollinaire'a. Podróże były pasją Eluarda, często odwiedzał Belgię, Anglię, gdzie w środowiskach artystycznych szeroko dyskutowano ideologię sztuki surrealistycznej.
Od 1924 roku rozpoczął Eluard współpracę z założonym przez grupę surrealistów pismem "La Revolution Surrealiste" ("Rewolucja Surrealistyczna"), którego
kierownikiem był Andre Breton. Tego samego roku ogłosił następny swój tom wierszy surrealistycznych, któremu dał tytuł Mourir de ne pas mourir (Umrzeć od nieumierania).
Wiosną 1924 roku poeta znikł, rozeszła się w Paryżu wiadomość o jego śmierci, prasa zamieściła nekrologi. Później okazało się, że 15 marca, w poszukiwaniu samotności, Eluard wsiadł na statek w Marsylii i odbył długą, kilkumiesięczną podróż po Oceanie Indyjskim. Zwiedził Malazję, Indie, Oceanię, zatrzymał się na wyspach Celebes, Jawa, Sumatra, Cejlon, dotarł do In-dochin. Po siedmiomiesięcznym podróżowaniu wsiadł w Singapurze na statek holenderski i wrócił do Marsylii. W kilka miesięcy po powrocie do Paryża ogłosił tom wierszy zatytułowany Capitale de la douleur (Stolica bólu), który stanowi jedną z najważniejszych pozycji w poezji surrealistycznej.
